In a world filled with diverse philosophical and religious interpretations of the “Mind,” we often overlook the most practical reality: we live in an era driven by science and technology. Therefore, it is only logical to define the mind through the lens of modern medical science.

“Scientifically speaking, the Mind is nothing but the physiological function of the Brain.”

To better understand this, let’s look at how our body works. Every organ in the human body is assigned a specific, vital role:

Heart: Its physiological purpose is blood CIRCULATION.

Lungs: Their primary function is breathing, known as RESPIRATION.

Kidneys: They purify the blood and eliminate toxins through EXCRETION.

Gastrointestinal Tract: Its role is to facilitate DIGESTION.

Genital Organs: Their biological service is PROCREATION.

Sensory Organs: We experience the world through VISION (Eyes), HEARING (Ears), SMELL (Nose), and TASTE (Tongue).

In the same way, the BRAIN performs a specialised role in our body called the MIND.

Beyond managing our thoughts and emotions, the brain exerts centralised control over every other organ. To put it in simpler terms: If we consider the Brain as the Central Government, then all other organs function as various State Governments. They perform their individual duties, but they all operate under the coordination and command of the central authority—the Brain.

Mental Health Is Not the Absence of Mental Illness

Why Every Physician Needs to Understand the Dual Continuum Model Dr. Anandhan Panneerselvam, MBBS, DPM, Consultant Psychiatrist, MINDCARE Clinic, Chennai Fellow, European Association of Psychosomatic Medicine (EAPM) A Tale of Two Patients Consider two patients in your clinic today. Patient A is a 45-year-old software engineer diagnosed with bipolar disorder ten years ago. He takes […]

Why Every Physician Needs to Understand the Dual Continuum Model

Dr. Anandhan Panneerselvam, MBBS, DPM,
Consultant Psychiatrist, MINDCARE Clinic, Chennai

Fellow, European Association of Psychosomatic Medicine (EAPM)

A Tale of Two Patients

Consider two patients in your clinic today.

Patient A is a 45-year-old software engineer diagnosed with bipolar disorder ten years ago. He takes lithium and quetiapine, sees his psychiatrist quarterly, exercises daily, maintains a loving marriage, mentors junior colleagues, and describes his life as purposeful. His last mood episode was three years ago.

Patient B is a 42-year-old accountant with no psychiatric diagnosis. She passes every screening questionnaire. But she describes her days as empty. She has no close friendships, finds no meaning in her work, sleeps poorly, copes with wine every evening, and when asked how she is, says: “Just surviving.”

Who is mentally healthy?

If your instinct says Patient A, you are challenging one of medicine’s deepest assumptions — that health is merely the absence of disease. This article presents the evidence that mental health and mental illness are two separate dimensions, explains why this matters for every branch of medicine, and offers a practical framework for clinical integration.

The Problem with “No Diagnosis = Healthy”

Medicine has long operated on a single-continuum assumption: you are either sick or well. In cardiology, the absence of heart failure implies cardiac health. In psychiatry, the absence of depression implies mental health. This assumption is wrong, and the consequences are measurable.

The World Health Organization defined mental health in 2004 as “a state of well-being in which the individual realizes his or her own abilities, can cope with the normal stresses of life, can work productively and fruitfully, and is able to make a contribution to his or her community.” Critically, they added: mental health is “not merely the absence of disease or infirmity.”

This is not philosophical aspiration. It is an empirically testable claim. And it has been tested — rigorously.

The Evidence: Two Dimensions, Not One

Corey L.M. Keyes, a sociologist at Emory University, formalized the dual continuum model (also called the “two continua model”) across a series of landmark publications between 2002 and 2010. His work used data from the Midlife in the United States (MIDUS) study — a nationally representative cohort of over 3,000 adults — and applied the same rigour we demand of any diagnostic system.

The foundational finding (Keyes, 2005)

Using confirmatory factor analysis, Keyes compared a single-factor model (one continuum from sick to well) against a two-factor model (illness and well-being as correlated but separate dimensions). The two-factor model was decisively superior. The correlation between mental illness and mental well-being was only r = −0.53 — far from the −1.0 that a single continuum would require.

In practical terms, this means:

5% of adults with a diagnosable mental illness still had moderate or high mental well-being
5% of adults with no mental illness were languishing — functioning as poorly as those with clinical depression on psychosocial measures
Only 6% of American adults had “complete mental health” — flourishing with no mental illness

These findings have since been replicated in over 80 studies across 38 countries, including India, with a scoping review (Iasiello et al., 2020) finding 82 of 83 studies supporting the dual continuum model.

The clinical framework: a 2×2 matrix

The model creates four possible clinical states, not two:

	High Mental Well-being (Flourishing)	Low Mental Well-being (Languishing)
Mental Illness Present	Struggling but thriving: Well-managed bipolar, ADHD with good functioning, schizophrenia in recovery with purpose and connection	Double jeopardy: Untreated psychosis, severe depression, substance dependence with social isolation
Mental Illness Absent	Complete mental health: Flourishing individual with resilience, meaning, and social connection	Invisible risk: Burnt out, purposeless, lonely, emotionally numb — no diagnosis, but not healthy. Walking towards illness.

Why This Matters Beyond Psychiatry

For the cardiologist

Keyes & Simoes (2012) followed adults for 10 years and found that non-flourishing was associated with a 62% increase in all-cause mortality (OR = 1.62), independent of smoking, physical inactivity, and chronic disease. Languishing predicts cardiovascular events through pathways psychiatrists recognize but cardiologists often miss: chronic cortisol elevation, autonomic dysregulation, systemic inflammation, poor medication adherence, and social isolation. Your patient with well-controlled hypertension who is lonely and purposeless may have a worse prognosis than the one with poorly controlled blood pressure who has a strong social network.

For the endocrinologist

The MIDUS data showed completely mentally healthy adults had the lowest cardiovascular disease risk, fewest chronic conditions, and lowest healthcare utilization. Metabolic syndrome, Type 2 diabetes, and obesity cluster with languishing through shared pathways: circadian disruption, chronic stress-driven HPA axis activation, inflammatory cytokine elevation (IL-6, CRP), and disordered eating as emotional coping. Mental well-being is a metabolic variable.

For the oncologist

Purpose in life, social connection, and positive affect — the components of flourishing — are associated with better immune function, treatment adherence, and survival in cancer patients. A patient in remission who has lost meaning is medically at risk in a way that standard oncology follow-up does not capture.

For the general practitioner

The invisible bottom-right quadrant of the 2×2 matrix — no diagnosis, but not healthy — describes a vast proportion of your patients. They present with medically unexplained symptoms, chronic fatigue, insomnia, vague pain, and frequent visits. They pass every screening tool. They are languishing, and they are 6.6 times more likely to develop a mental illness within 10 years than those who are flourishing (Keyes et al., 2010).

The Diabetes Analogy: Understanding the Two Dimensions

Every physician intuitively understands this distinction in diabetes management:

Disease management = HbA1c, medication titration, complication screening

Health promotion = diet, exercise, weight management, psychological well-being, social support

A diabetic patient with HbA1c of 6.5% who exercises daily, eats well, and has strong family support is managing the disease AND is healthy. A non-diabetic patient with BMI 35, sedentary lifestyle, pre-diabetic glucose levels, and chronic stress is disease-free but not healthy — and is walking towards diabetes.

Mental illness works identically:

Illness management = diagnosis, medication, psychotherapy, crisis intervention

Health promotion = building resilience, fostering meaning/purpose, strengthening social connections, promoting physical activity, improving sleep

These are complementary but different clinical tasks. Reducing symptoms does not automatically build well-being. Building well-being does not automatically eliminate symptoms. Both must be addressed.

Can Patients with Severe Mental Illness Flourish?

The evidence is clear and counter-intuitive:

Schizophrenia: 28–33% of patients with schizophrenia spectrum disorders were classified as flourishing in studies using the MHC-SF (Chan et al., 2018; Fava et al., 2019)
Bipolar disorder: 23% of adults with bipolar disorder achieved complete mental health in Canadian population data (Fuller-Thomson et al., 2024)
ADHD: 42% of adults with ADHD achieved complete mental health, with physical activity, marriage, and spiritual coping as protective factors (Fuller-Thomson et al., 2022)
Depression: Individuals who achieved flourishing were 27.6 times more likely to recover from mental illness than those who remained languishing (Iasiello et al., 2019)

These findings demolish therapeutic nihilism. They also demonstrate that flourishing is not the privilege of the diagnosis-free — it is achievable across the full spectrum of psychiatric conditions, just as physical fitness is achievable in well-managed diabetes or controlled hypertension.

Languishing Predicts Future Illness: The 10-Year Evidence

The strongest longitudinal evidence comes from Keyes, Dhingra, & Simoes (2010), tracking 1,723 adults over 10 years in the MIDUS study:

Adults who remained languishing were 6 times more likely to develop a mental illness than those who remained flourishing
Those who improved from languishing to moderate cut their risk nearly in half (OR = 3.4)
Those who improved all the way to flourishing had no greater risk than the always-flourishing group
Persistent languishing was a stronger predictor of future illness than having had a prior episode (OR = 6.6 vs. 5.0)

This means that nearly 60% of adults without current mental illness were at elevated risk simply because they were not flourishing. For the general physician, this reframes the question from “Does this patient have a diagnosis?” to “Is this patient flourishing?”

Measuring Well-being in Clinical Practice

The Mental Health Continuum – Short Form (MHC-SF) is a validated 14-item instrument that takes 3–5 minutes to complete. It measures three dimensions of well-being:

Emotional well-being (3 items): feeling happy, interested in life, satisfied
Social well-being (5 items): social contribution, integration, acceptance, coherence, actualization
Psychological well-being (6 items): self-acceptance, environmental mastery, positive relations, personal growth, autonomy, purpose in life

The MHC-SF has been validated in 38 countries including India. It is free to use, available in multiple Indian languages, and can be incorporated into routine screening alongside standard instruments like the PHQ-9 or GAD-7. The diagnostic algorithm classifies patients as flourishing, moderate, or languishing.

Practical Implications for All Physicians

Ask about well-being, not just symptoms. Add “How meaningful does your life feel right now?” or “Do you feel connected to people who matter to you?” to your clinical encounter. These questions capture a dimension that symptom checklists miss entirely.
Recognise the “invisible risk” quadrant. The patient with no diagnosis who is chronically empty, isolated, and purposeless is at significant medical risk — for mental illness, for cardiovascular disease, for early mortality. Do not be reassured by the absence of a DSM diagnosis.
Prescribe beyond pills. Physical activity, social connection, sleep hygiene, purposeful engagement, and community participation are interventions on the well-being continuum. They complement pharmacotherapy but address a different dimension.
Reframe treatment goals. For patients with chronic mental illness, the goal is not merely symptom reduction. It is a meaningful life — what the recovery movement calls personal recovery: hope, identity, meaning, and empowerment.
Use the diabetes analogy with patients. Patients understand that managing diabetes requires both medication and lifestyle. The same framework applies to mental health: treatment manages the illness; lifestyle, purpose, and connection build the health.

The Indian Context

The dual continuum model is not a Western luxury. Singh et al. (2015) validated the MHC-SF in 539 Indian adolescents in Delhi and found 46.4% flourishing — higher than many Western samples. Kanougiya, Daruwalla, & Osrin (2024) confirmed the two continua model in 4,906 women in Mumbai’s informal settlements, finding that low well-being and common mental disorders were independent dimensions.

In the Indian clinical context, where stigma around mental illness remains pervasive and psychiatric services are scarce, the dual continuum model offers a reframe: mental health promotion is not psychiatry. It is the business of every physician, every community health worker, every family. Building resilience, fostering purpose, strengthening social bonds — these are public health interventions that operate on the well-being continuum independently of psychiatric diagnosis and treatment.

For India’s primary care physicians who see the vast majority of patients with somatic presentations of psychological distress — the medically unexplained symptoms, the chronic fatigue, the vague pains that defy investigation — the dual continuum model offers a diagnostic lens: these patients may not have a mental illness, but they are almost certainly not flourishing.

Conclusion

The statement that opened this article — “a person with mental illness can still have good mental health, and a person without mental illness may not have good mental health” — is not a paradox. It is an empirically validated framework with over 80 supporting studies across 38 countries. The clinical implication is simple but transformative: our job as physicians is not just to treat disease. It is to promote health. These are two different tasks, requiring two different sets of tools, and both are essential.

The disease is the diagnosis. The health is the life. As physicians, we have mastered the first. It is time we attended to the second.

Key References

Keyes CLM (2002). The mental health continuum: from languishing to flourishing in life. J Health Soc Behav, 43(2):207–222.
Keyes CLM (2005). Mental illness and/or mental health? Investigating axioms of the complete state model. J Consult Clin Psychol, 73(3):539–548.
Keyes CLM (2007). Promoting and protecting mental health as flourishing. Am Psychol, 62(2):95–108.
Keyes CLM, Dhingra SS, Simoes EJ (2010). Change in level of positive mental health as a predictor of future risk of mental illness. Am J Public Health, 100(12):2366–2371.
Keyes CLM, Simoes EJ (2012). To flourish or not: positive mental health and all-cause mortality. Am J Public Health, 102(11):2164–2172.
Lamers SMA et al. (2011). Evaluating the psychometric properties of the MHC-SF. J Clin Psychol, 67(1):99–110.
Iasiello M et al. (2020). Mental health and/or mental illness: a scoping review of the dual-continua model. Evidence Base, 1:1–45.
Chan RCH et al. (2018). Flourishing with psychosis. Schizophr Bull, 44(4):778–786.
Fuller-Thomson E et al. (2022). Flourishing despite ADHD. Int J Appl Posit Psychol, 7:431–461.
Iasiello M et al. (2019). Positive mental health as a predictor of recovery from mental illness. J Affect Disord, 251:227–230.
Singh K et al. (2015). Mental health and psychosocial functioning in adolescence: an investigation among Indian students from Delhi. J Adolesc, 39:59–69.
Kanougiya S et al. (2024). Mental health on two continua: mental wellbeing and common mental disorders in women in urban informal settlements in India. BMC Women’s Health, 24:588.
Jeste DV, Palmer BW (Eds.) (2015). Positive Psychiatry: A Clinical Handbook. American Psychiatric Publishing.
van Agteren J et al. (2021). A systematic review and meta-analysis of psychological interventions to improve mental wellbeing. Nat Hum Behav, 5:631–652.
World Health Organization (2004). Promoting mental health: concepts, emerging evidence, practice. Geneva: WHO.

Close More...

“Minor to Whom?” – The Invisible Agony of Neurotic Disorders

In psychiatry, we often categorize conditions as “Major” or “Minor.” But we must stop and ask a critical question: Minor to whom? To a clinician, a case of anxiety or depression might appear “minor” compared to a complex psychotic disorder. But to the individual trapped in the suffocating grip of severe anxiety, depression, or psychosomatic […]

The Science Behind Our Mind and Its Disorders

We have already seen that the Mind is essentially the functional side of our Brain. This entire process depends on a simple mechanism: Neurons (brain cells) sending and receiving electrochemical signals. When this communication system works perfectly, we stay healthy. But when this transmission is disturbed or lacks order, it leads to Mind Disorders. 1. […]

The Scientific Perspective of the Mind

The Hidden Suffering: Why We Say “I Am Not Mad!”

The Hidden Suffering: Why We Say “I Am Not Mad!” Internal pain is just as real as external behaviour. Don’t let the fear of ‘labels’ steal your peace. Stigma surrounding mental health is a global phenomenon, prevalent in both developed and developing nations. This stigma often stems from a misunderstanding of how mental disorders manifest. […]

Minor vs Major disorders

During the ’90s period, when I was studying medicine, I read in the Davidson textbook of internal medicine as “If the person has the insight, it’s a neurosis. It’s psychosis if he doesn’t have the insight.” Insight means he realises having a disturbance in mind. If he does not realise, it indicates he lacks insight. […]

Alcohol, Spirituality to Extremism: The Dangerous Escape from Mental Agony!

When individuals suffer from Internalizing Mind Disorders—such as deep-seated anxiety, depression, or silent emotional trauma—they often avoid seeking professional psychiatric help. This avoidance is usually driven by social stigma or a lack of insight into their own condition. However, the human mind naturally seeks relief from its suffering. Depending on an individual’s personality, intelligence, and […]

When individuals suffer from Internalizing Mind Disorders—such as deep-seated anxiety, depression, or silent emotional trauma—they often avoid seeking professional psychiatric help. This avoidance is usually driven by social stigma or a lack of insight into their own condition.

However, the human mind naturally seeks relief from its suffering. Depending on an individual’s personality, intelligence, and environment, they often stray into “alternative paths” that offer a temporary soothing effect but fail to address the root cause.

In my clinical experience, I have observed people taking these five dangerous detours:

1. Alcoholism & Substance Use

For many, alcohol becomes a form of “self-medication.” It provides a temporary numbness to their emotional pain. What starts as a way to escape stress often ends in a devastating cycle of addiction.

2. Extreme Spirituality

While healthy spirituality can be supportive, some use it as an “Escape Mechanism.” Instead of treating a chemical imbalance in the brain, they may spend years in isolation or extreme rituals, hoping for a miracle, while the underlying disorder worsens.

3. Radicalism & Extremism

Sometimes, a disturbed mind finds a sense of “purpose” or “belonging” in extremist ideologies. The anger and frustration caused by an untreated mental disorder can be easily manipulated into radical beliefs or aggressive social stances.

4. Mythology over Reality

Many people tend to view their mental struggles through the lens of mythology or supernatural beliefs. They may attribute their suffering to “curses” or “planetary positions,” spending vast amounts of time and money on rituals instead of scientific treatment.

5. Doctor-Shopping

This is a very common phenomenon. Patients visit multiple specialists—cardiologists, neurologists, or gastrologists—complaining of physical symptoms (psychosomatic) like chest pain or stomach issues. They keep “shopping” for a new doctor, hoping for a physical diagnosis because it is socially easier to accept a “physical” illness than a “mental” one.

The Bottom Line

These paths may offer a momentary “soothing effect,” but they are essentially masks for untreated mental agony. Seeking professional help is not a sign of weakness; it is the only scientific way to reclaim a quality life.

– Dr. P. Anandhan, MBBS, DPM, FIPS Psychiatrist

Close More...

Stigma

The stigma among mind disorders exists all over the world, irrespective of whether it’s a developed or underdeveloped country. Because sometimes, the effects of the illness reflected in the behaviours of the person. So others troubled when seeing the reactions of that person.

மது அடிமை நோய்

மது அடிமை நோய் Alcohol dependence syndrome • டைபாய்டு, டெங்கு, தைராய்டு, சர்க்கரை நோய் மாதிரியான ஒரு நோய்.• இது ஒரு மூளையியல் நோய் (a brain disorder). மனநோய் அல்ல. மதுவுக்கு அடிமையானவர் குற்றவாளி அல்ல. • நோயாளி என்பதனால் தானே மருத்துவரிடம் அழைத்து வந்துருக்கிறீர்கள்?. குற்றவாளியை காவல்துறை தானே கையாள வேண்டும்?. • திமிர், கொழுப்பு காரணமாக எந்த மனிதரும் அடிமையாவதில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் “நாளை முதல் இந்த சனியனை தொடக்கூடாது” என்று […]

மது அடிமை நோய்
Alcohol dependence syndrome

• டைபாய்டு, டெங்கு, தைராய்டு, சர்க்கரை நோய் மாதிரியான ஒரு நோய்.• இது ஒரு மூளையியல் நோய் (a brain disorder). மனநோய் அல்ல. மதுவுக்கு அடிமையானவர் குற்றவாளி அல்ல.

• நோயாளி என்பதனால் தானே மருத்துவரிடம் அழைத்து வந்துருக்கிறீர்கள்?. குற்றவாளியை காவல்துறை தானே கையாள வேண்டும்?.

• திமிர், கொழுப்பு காரணமாக எந்த மனிதரும் அடிமையாவதில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் “நாளை முதல் இந்த சனியனை தொடக்கூடாது” என்று மனதார நினைப்பார்கள்.

• ஆனால், அவருடைய நடவடிக்கைகளை பார்க்கும் போது, திமிரு எடுத்து குடிப்பதை போல தான் தோன்றும். “இதெல்லாம் தெரியுது, இது மட்டும் தெரியாதா?, அப்ப வேணும்னு தான செய்றான்.” என குடும்பத்தார்க்கு தோன்றும் தான்.

• “நான் ஒரு குடிகாரன். இப்படி குடிச்சி குடிச்சி உடம்ப கெடுத்து, வேலைக்கு சரியாக போகாமல், மனைவியை பிரிந்து, குழந்தைகளை சரியாக கவனிக்காமல், மானம்/மரியாதை/கௌரவம் எல்லாத்தையும் இழந்து இப்படி இருக்கனே?” என குற்ற உணர்ச்சியில் மனதார குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்களிடம் கதறி அழுதால், அவருக்கு தீவிரமான டிப்ரஷன் இருக்கிறது என்பதை காட்டுகிறது.

• விஞ்ஞானப்படி, ஒரு தீவிரமான மது அடிமை நோய் உள்ளவர் கூட தான் அடிமையானதை உணரமாட்டார். “நான் ஒரு சோசியல் ட்ரிங்கர்” என்று சமாதானப்படுத்தி கொள்வார். மனதார உணர்ந்தாரேயானால் அடுத்த நிமிடம் தற்கொலை செய்து கொள்வார். அந்த தற்கொலையை தடுக்க தனது மனம் பலப்பல சமாதானங்களை சொல்லி உயிர் வாழும் கடைசி நிமிடம் வரை தன்னை தானே ஏமாற்றி கொண்டே இருக்கும். (Immature ego defence mechanism

• உங்க பிள்ளை குடிப்பதற்கு அவரின் நண்பர்களை காரணம் காட்டாதீர்கள். உங்க பிள்ளை தான் நண்பர்கள் குடிப்பதற்கு காரணமானவர் என்பதை உணர வேண்டும். காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு தான்.

• மது அடிமை நோய் வர மரபணுக்கள் முக்கியமான காரணம். “எங்க குடும்பத்ல யாருமே இல்ல ” என தற்காப்பு கேடயத்தை நீட்டவேண்டாம். வர வாய்ப்புகள் அதிகம். கண்டிப்பாக வர வேண்டிய அவசியமில்லை.

• மூலிகை மருத்துவம், “குடிப்பவருக்கு தெரியாமலும் கொடுக்கலாம்”, சாமிக்கு கயிறு போன்றவை தற்காலிகமாக சில நாட்களுக்கு, சிலருக்கு மாதங்கள் மட்டும் பயனளிக்கும். சத்தியம் செய்து, சபதம் எடுத்து, விரதம் இருந்து, சாமி கயிறு கட்டி சரியான நீண்ட கால நன்மையை பெற முடியாது.

• “சாமிக்கு கயிறு கட்டி சில வருடங்களாக குடிக்காமல் இருக்கிறேன் ” என சிலர் சொல்லலாம். அது எப்படி என்பதை அறிவியல் பூர்வமாக விளக்கமளிக்க முடியும். அதாவது மது அடிமை நோய் விலகி அது தீவிரமான மன ஊனமாகவோ, உடல் ஊனமாகவோ வெளிப்படும். உதாரணமாக மதம் மாறுவது ஒரு மன ஊனம். குடியினால் விபத்து ஏற்பட்டு உடல் ஊனமாகலாம்.

• எனது அனுபவத்தில் அறிவியல் பூர்வமான தொடர் சிகிச்சையை தவிர, ஊனமடைவது தான் பலர் குடி அடிமை நோயிலிருந்து நிரந்தரமாக விடுபட வழி வகுக்கிறது. “தொடர் சிகிச்சையை விட ஊனமடைவது மேல்” என்ற நிலைதான் இன்று இருக்கிறது.

• சத்தியம் பண்ணி, சபதம் எடுத்து டெங்கு காய்ச்சலை சரி செய்ய முடியுமா?. மனசு வச்சு, வைராக்கியத்துடன் கேன்சரை குணபடுத்த முடியுமா?.

• குடிப்பதை நிறுத்த தானாகவே விருப்பத்துடன் சிகிச்சை பெற வந்தால், அட்மிஷன் செய்யாமல் புற நோயாளியாகவே சிகிச்சை கொடுக்கலாம். செலவும் குறையும்.

• சரியான மருந்துகள் கொடுக்காமல், போதை மறுவாழ்வு மையங்களில் சேர்ப்பது ஆபத்தானது. டிஸ்சார்ஜ் ஆனவுடன் மீண்டும் குடித்தால், “திருத்தவே முடியாது ” என்ற எண்ணம் குடும்பத்தினருக்கும், “நானா நிறுந்துனாதான் உண்டு ” என்ற எண்ணம் நோயாளிக்கும் வந்துவிடும்.

• சிகிச்சை மையங்களில் சேர்த்து குடியை நிறுத்தினாலும், தொடர்ந்து சில வருடங்களுக்கு மாத்திரைகள் கொடுக்காவிட்டால் மீண்டும் குடிக்க ஆரம்பிப்பதை யாராலும் தடுக்க முடியாது.

• மதுவுக்கு அடிமையாவது ஒரு நோய் என்ற அடிப்படை அறிவு (a basic knowledge of alcohol dependence is a disease), மிகப் பெரும்பாலான மருத்துவ நிபுணர்களுக்கே இல்லை என்பதுதான் மிக வருத்தமான உண்மை.

• சொல்லப்போனால், உலகம் முழுவதும் ஆராய்ச்சிகளின்படி பொதுமக்களை விட மருத்துவர்களுக்கே மது அடிமை நோய் அதிகம்.
• அதாவது, நூறு பேரில் பத்து பேர் குடி அடிமை நோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என வைத்துக் கொண்டால், நூறு மருத்துவர்களில் நாற்பது மருத்துவர்கள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்களாம்!(Alchohol addition forty folds high in doctor populations compared to the general population)

• எனது மனநல மருத்துவ பேராசிரியர் ஒருவர் மது அடிமை நோயினால் பாதிக்கப்பட்டு இறந்து போனார். மிகவும் உன்னதமான மனிதர். “குடி அடிமை நோய்க்கு எப்படி சிகிச்சை கொடுக்க வேண்டும் என இவ்வளவு அருமையாக வகுப்பு எடுக்கும் இவருக்கு, ஏன் தன்னுடைய பிரச்சினையை சரிசெய்து கொள்ள முடியவில்லை” என நான் நினைத்திருக்கிறேன்.

• உலகின் தலைசிறந்த இதயமாற்று அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் ஒருவருக்கு இதயக்கோளாறு ஏற்படும் பட்சத்தில், தனக்கு தானே இதயமாற்று அறுவை சிகிச்சை செய்து கொள்ள முடியாதல்லவா?.

• “நான் மன பதட்ட நோய்க்கு சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்” என சொல்லும் போது “நீங்களேவா?” “உங்களுக்கேவா?” என கேட்பார்கள். சர்க்கரை நோய் மருத்துவருக்கு சர்க்கரை நோய் வரும், இதய மருத்துவருக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வரும், எலும்பு டாக்டருக்கு எலும்பு முறியும், தினமும் பிரசவம் பார்க்கும் மகப்பேறு மருத்துவருக்கும் குழந்தை பிறக்கும்.

• அதுபோல் மனநல மருத்துவருக்கு மனநோய், குடி அடிமை நோய், தற்கொலை எண்ணம், கணவன் மனைவி பிரச்சனைகள் என எது வேண்டுமானாலும் வரலாம்.

• பெரிய அளவில் உடல் ஊனம் அல்லது மன ஊனம் ஏற்பட்டால் மட்டுமே சிகிச்சை எடுக்காமல் மது அடிமை நோயிலிருந்து குணமடைய முடியும்.
• சிகிச்சையும் எடுக்காமல், ஊனமும் அடையாமல் குடி அடிமை நோயிலிருந்து விடபடுவது லட்சத்தில் ஒருத்தருக்கு நடக்கலாம். அது ஒருவருக்கு மட்டும் எப்படி? என அறிவியல் விளக்கமளிக்க முடியும். அதற்கு நிறைய நேரம் தேவை.

• உடல் ஊனம்: உதாரணமாக குடிபோதையில் வாகன விபத்தில் சிக்கி மூளை பாதிப்பு அல்லது கை கால்களை இழப்பது.

• உடல் ஊனம்:குடிநோயினால் சர்க்கரை நோய், இரத்த அழுத்தம், கொலஷ்ட்ரால் போன்ற நோய்களுக்கு சிகிச்சை எடுக்காமல் ஒரு பக்கம் கை கால் பாதிக்கப்பட்டு படுத்த படுக்கையாக ஆகி விடுவது.

• மன ஊனம்: மதம் மாறுவது. மதப் பற்று என்பதே ஒரு ஊனம் தான் எனும்போது, எந்த மதத்திலிருந்து எந்த மதத்திற்கு மாறினாலும் இது பொருந்தும். மாறிய மதத்தின் அருமைகளை பரப்புவதிலேயே முழு ஆற்றலையும் வீணாக்கி விடுவதால், மதுவை நாடுவதற்கு கூட உடலில்/மனதில் ஆற்றல் (energy) இருக்காது.

• மன ஊனம்: ஆன்மீகத் தேடல் என்ற பெயரில் பெருமளவு பணத்தை தத்துவ நூல்கள், சுய முன்னேற்ற நூல்கள் வாங்குவதில் செலவிடுவது. படிப்படியாக வேலையில் கவனம் குறைந்து விவேகானந்தர், ஓஷோ மாதிரியான மனிதர்களின் தத்துவங்களை மனதில் ஓட்டிக் கொண்டிருப்பது.

• மன ஊனம்: ஆன்மீகம் எனும் பெயரில் திருமணத்தை தள்ளி போட்டு, ஒரு கட்டத்துக்கு பிறகு திருமணம் செய்யாமல் இருப்பது. என்னது?திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் இருப்பது மனநோயா?. அப்படி நான் சொல்ல வரவில்லை. இது இந்தியா மாதிரியான கலாச்சாரத்தில் வாழ்பவர்களுக்கு மட்டுமே அப்படி சொல்கிறேன். அமெரிக்கா, ஐரோப்பா மாதிரியான கலாச்சாரத்தில் “டேட்டிங், மேட்டிங் போன்ற அனுபவங்கள் இல்லாமல் இருப்பது” என வைத்துக் கொள்ளலாம்.

• மன ஊனம்: ஆன்மீகத் தேடல் என்ற பெயரில் யோகா, தியானம் போன்ற பயிற்ச்சிகளுக்கு அடிமையாகி சில நாட்கள் யோகா செய்யாவிட்டால் பதட்டமாவது. தினமும் அசைவம் இல்லாமல் சாப்பிடாத மனிதர், மனம் ஊனமடைந்த பிறகு பச்சை காய்கறிகளை, பழங்களை மட்டுமே உண்டு உயிர் வாழ்வது.

• மன ஊனம்: திராவிடம், தமிழ்த் தேசியம், மார்க்சியம், இந்துயிஸம், இஸ்லாம், கிருஷ்டியானிட்டி, புத்திசம், பெண்ணியம் என ஆழமான பிறழ்வான நம்பிக்கைகள்( false, unshakable beliefs). இந்த மூட நம்பிக்கைகள் பெரும்பாலும் இரண்டாம் கட்ட மற்றும் கடைநிலை நம்பிக்கைவியாதிகளுக்கே பொருந்துவதாக இருக்கிறது. சுலபமாக புரியும்படி சொல்ல வேண்டுமானால் தொண்டர்களுக்கு என வைத்துக்கொள்ளலாம்.

• இவர்களின் உன்னதமான செயல்பாடுகள் சமூகத்தை உயர்த்துவதாகவும், குடும்பத்தினர் தன் உன்னதங்களை புரிந்து கொள்ளாத ஞான சூனியங்களாகவும் எண்ணி கொண்டிருப்பார்கள் (டெலூசன்). ஆனால் முதல் கட்டத்தில் இருப்பவர்கள் பலர் சூழலுக்கு ஏற்ப முக மூடியை மாற்றி கொண்டு எல்லா விதமான உலகியல் இன்பங்களையும் அனுபவித்து கொண்டிருப்பார்கள். அதாவது இந்த இசங்களின்(-ism) தலைவர்களை சொல்கிறேன்.

மதுவுக்கு அடிமையாவது பலருக்கு ஒரு நோயாக இல்லாமல், வேறொரு நோயின் அறிகுறியாக மட்டுமே இருக்கிறது.

• பெரும்பாலான மனிதர்களுக்கு மதுவுக்கு அடிமையாவது நோயாக இல்லாமல், அவர்களுக்கு இருக்கும் மிதமான மனநோயின் அறிகுறியாக இருக்கும். (A symptom of an underlying ANXIETY, DEPRESSION & PERSONALITY DISORDERS; not a syndrome.).

• இந்த மாதிரியான நேரங்களில் குடி அடிமை நோய்க்கு சிகிச்சை கொடுப்பதைவிட, குடி அடிமை நோய்க்கான காரணத்தை கண்டுபிடித்து அதற்கு சிகிச்சை கொடுக்க வேண்டும்.

• உதாரணமாக ஒருவருக்கு காய்ச்சல் இருக்கிறது என வைத்துக் கொண்டால் அவருக்கு காய்ச்சலுக்கு சிகிச்சை கொடுக்கக் கூடாது. காய்ச்சலுக்கு காரணம் டைபாய்டா? காலராவா? மலேரியாவா? எலிக்காய்ச்சலா? பன்றி காய்ச்சலா? பறவை காய்ச்சலா? என கண்டறிந்து தான் சிகிச்சை கொடுக்கவேண்டும் அல்லவா? அதுமாதிரிதான்.

• மன பதட்ட நோய், டிப்ரஷன், கூச்ச சுபாவம், நாட்பட்ட தூக்கமின்மை போன்ற நோய்களுக்கு ஆரம்பத்தில் மது ஒரு மருந்தாக பயன்படும். மாதங்கள், வருடங்கள் ஓட கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அந்த மனிதரை அழித்து விடும். இந்த மனிதர்கள் மனதார அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளிவர ஆசைப்படுவார்கள். ஆனால், இவர்களின் அடிப்படை பிரச்சினையை அறியாமல் பொத்தாம் பொதுவாக மது அடிமை நோய் சிகிச்சை கொடுப்பது, தற்கொலை செய்து கொள்ள ஒரு காரணமாக அமையும்.

• மதுவுக்கு அடிமையானவர்கள் அனைவரையும் ஒரே விதமாக அணுக கூடாது. சர்க்கரை நோய்களில் type 1, type 2 என்றெல்லாம் இருப்பதை போல இதிலும் ஆல்ஃபா, பீட்டா, காமா, டெல்டா, எப்ஸிலான், type 1, type 2 என்றெல்லாம் பல்வேறு வகைகளை வெவ்வேறு நிபுணர்கள் வரையறுத்துள்ளனர். இதில் ஒவ்வொன்றுக்கும் அணுகுமுறையில் ,சிகிச்சையில் மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டி இருக்கும்.

• உதாரணமாக, பிஞ்ச் ட்ரிங்கிங் (binge drinking)என்பது ஒரு வகை. இவர்கள் சில மாதங்களுக்கு ஒரு சொட்டு கூட குடிக்க மாட்டார்கள். “இன்னைக்கு மட்டும் ஒரு குவாட்டர் அடிச்சிட்டு, குடும்பத்தினர்க்கு தெரியாமல் தூங்கி விடலாம்” என்ற திடமான முடிவுடன் குடித்து விட்டு தூங்கி எழுந்தவுடன் மனம் மதுவை தேடும்.

• அவ்வளவுதான், காலை முதல் இரவு வரை சாப்பாடு தண்ணி இல்லாமல் 24 மணி நேரமும் குடிப்பார்கள். ஒரு வாரம், பத்து நாட்கள் ஆன பிறகு ஒரு சொட்டு பச்ச தண்ணி குடிச்சா கூட வாந்தி வரும் அளவுக்கு குடல் ரணமான பிறகு ஒரு நாள் மருத்துவமனையில் சேர்ந்து குளுக்கோஸ் பாட்டில் ஏத்தி, அதற்கு பிறகு சில மாதங்களுக்கு குடிக்க மாட்டார்கள். மீண்டும் ஒரு நாள் “இன்னைக்கு மட்டும் ” என ஆரம்பித்தது உடல் நலம், மனநலம், குடும்பம் குழந்தைகள் அமைதி, மானம், மரியாதை, கௌரவம் என இழந்து நிற்க நேரிடும்.

• தினமும் குடித்து வேலையை இழந்து, மனைவி குழந்தைகளை பிரிந்து நடு தெருவில் நிற்கும் ஒருவரிடம் சென்று “சார் சிகிச்சை எடுக்கலாம்” என அழைத்தீர்களேயானால் “நீங்க நெனக்கிற மாதிரியான குடிகாரன் நான் இல்ல சார், நெனச்சா நிறுத்திடுவேன். ஒரு 50 ரூபாய் கொடுத்துட்டு போங்க ஆட்டோவுக்கு சில்லறை இல்லை ” அந்த 50ரூபாயை வாங்கிய அடுத்த நிமிடம் மதுக் கடையில் தான் நிற்பார்கள்.

• குடிக்க காசு இல்லாத பட்சத்தில் பிச்சை கேட்கவும் தயங்காத பெரும் பணக்காரர்கள், பெரிய இடத்து(?) மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்.

• என்னோட வேலை அந்த மாதிரி என காரணங்கள் சொல்லுவார்கள். எந்த வேலைக்கும் போகாமல் 24 மணி நேரமும் ஏசி அறையில் உட்கார்ந்து கொண்டு குடிப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். துப்புரவு தொழில், மூட்டை தூக்கும் தொழில் செய்பவர்களில் மதுவை வாயில் வைத்து கூட பார்க்காத மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்.

• “சின்ன வயசுலேர்ந்து அப்பா குடிக்கிறத பார்த்து பார்த்து குடிகாரனாயிட்டான்” என்பார்கள். ஆனால் அவன் உடன் பிறந்த தம்பி “சின்ன வயசுலேர்ந்து அப்பா குடிச்சிட்டு பண்ண கொடுமைகளை பார்த்து விட்டு குடிக்க கூடாது என சபதம் எடுத்தேன் ” என்பான். எது உண்மை?. இரண்டுமே உண்மை அல்ல என்பது தான் உண்மை.

• குடி அடிமை நோய் பரம்பரை ரீதியாக மரபணுக்கள் ரீதியாகவும் வரும் என்று சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா?. உதாரணமாக சர்க்கரை நோய் வர மரபணுக்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. ஆனால் ஒரு தம்பதியர்களுக்கு ஐந்து குழந்தைகள் பிறக்கிறது என்றால், மூன்று பேருக்கு சர்க்கரை நோய் வருகிறது இரண்டு பேருக்கு இல்லை எனும் பட்சத்தில் சர்க்கரை நோய் மரபணுக்களால் வருகிறது என்றால் அந்த இரண்டு பேருக்கு மட்டும் ஏன் வரவில்லை என்று கேட்டால், மரபணு பற்றிய விளக்கங்கள் கொடுக்க இது மாதிரி பல நூறு பக்கங்கள் எழுத வேண்டியிருக்கும்.

• அப்படித்தான் அந்தகுடி அடிமை நோயாளியின் மூத்த பையனுக்கு அப்பாவின் மரபணுக்களும் அதனால் அவருடைய குணமும் வந்தபோதிலும் இரண்டாவது பையனுக்கு வராமலிருக்க பல காரணங்கள் உண்டு.

• டெங்கு, புற்றுநோய், சர்க்கரை நோய்கள் போன்றவை சத்தியம், சபதத்தால் சரியாகுமா?. தன்னம்பிக்கை, பயிற்சி, முயற்சி, யோகா போன்றவற்றால் குணபடுத்தி விட முடியுமா?.

• யோகா ஒருவிதமான உடற்பயிற்சி அவ்வளவுதான். அதை சர்வரோக நிவாரணியாக சமீபகாலங்களில் பரப்பி வருவது, இந்தியா மாதிரியான சமுதாயங்களில் மிகவும் ஆபத்தானது

• மதுவை நிறுத்த குடும்பத்தினர் அழைத்து வரும் போது. மது அடிமை நோயினால் பாதிக்கப்பட்டவர் இப்படியெல்லாம் சொல்வார். “எனக்கு வேணும்னா வேணும், வேண்டாம்னா வேண்டாம். அத நானே நிறுத்திடுவேன். இந்த சிகரெட்டை தான் டாக்டர் நிறுத்தனும், அதுக்கு மட்டும் மாத்திரை இருந்தா கொடுங்க” என்பார்கள். ஆனால் உடன் வரும் குடும்பத்தினர். “இவன் பேசுறத வச்சி ஏமாந்துறாதீங்க டாக்டர், முக்கியமா குடிக்கிறத நிறுத்தணும்.” என கண்ணீர் மல்க சொல்வார்கள்.

• “பீடி, சிகரெட் தான் ஆபத்தானது. மது அளவோடு குடித்தால் நல்லது ” என்ற நம்பிக்கை தவறானது. பீடி சிகரெட் குடிப்பவர்களில் நூற்றில் பத்து பேருக்கு இதய நோயோ, புற்றுநோயோ வருவதாக வைத்துக் கொண்டால்…… மது அடிமை நோய் உள்ளவர்களில் நூத்துக்கு நூறு தனி மனிதர்கள் மட்டுமல்லாது அவரை சார்ந்த குடும்பம், உறவினர்கள், சமூகம் என எல்லாவற்றையும் பாதிக்கும். இந்தியாவில் நடைபெறும் பெரும்பாலான சாலை விபத்துக்கள் மதுவினால் தான் ஏற்படுகிறது. ஒரு தனி மனிதனின் மது அடிமை நோய் எத்தனை அப்பாவி குடும்பங்களை பாதிக்கிறது பாருங்கள்.

• பீடி சிகரெட் ஆபத்தானது தான். ஆனால், மது அதைவிட பல்லாயிரம் மடங்கு ஆபத்தானது.

• குடி அடிமை நோயினால் பெரும் தொழிலதிபர்கள், உயர்ந்த படைப்புகளை தந்த உன்னதமான படைப்பாளிகள், பல அரசியல்வாதிகள், புகழ்பெற்ற நடிகர்கள் நடுத்தெருவுக்கு வந்த கதை நம்மில் பலருக்கு தெரியும்.

• பெரும்பாலான குடி அடிமையான நோயாளிகள் தன்னுடைய பதினெட்டாவது வயதில் இருந்து 23 வது வயதிற்குள் முதன்முதலாக குடிக்க ஆரம்பித்து இருப்பார்கள்.

• உதாரணமாக +2 வரையில் படிப்பதை மட்டுமே முழு நேரமும் சிந்தனையில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் இளைஞர்கள், கல்லூரிக்குள் நுழைந்ததும் அவர்களுக்குள் ஏற்படும் பல்வேறு வகையான ஹார்மோன் மாற்றங்கள், பதட்டம், கூச்சம், இனம் புரியாத பயம், இனம்புரியாத சோர்வு, தேவையில்லாத எண்ண ஓட்டங்கள் போன்றவை ஒருநாள் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கொஞ்சம் குடிக்க வைக்கும். மரபணுக்கள் ரீதியாக பாதிக்கப்பட வாய்ப்பு இருப்பவர்கள்(Genetically vulnerable individuals) டிகிரி முடித்து வெளியே போகும்போது மது அடிமை நோயாளியாக போவார்கள்.

• 10th, +2 வில் பள்ளியில், மாவட்டத்தில், மாநிலத்தில் என முதல் மாணவனாக வந்த பலர் இளங்கலை பட்டம் கூட முடிக்க முடியாமல் போவதற்கு காரணம் இந்த மாதிரியான மன உளைச்சல்கள் தான். ஆனால் குடும்பத்தினர் குடிக்கு அடிமையானதல் தான் அவன் படிப்பை கோட்டை விட்டு விட்டான் என நினைப்பார்கள். உண்மை என்னவென்றால் மனக்குழப்பத்திற்கு ஒரு மருந்தாக(self-medication for underlying psychological distress) குடிக்க ஆரம்பித்தவன் அதற்கு அடிமையாகி சரியாக படிக்க முடியாமல் தேர்வுகளை எதிர்கொள்ள பயந்து டிகிரி கூட முடிக்க முடியாமல் ஆகிவிடுவார்கள்.

• பல வருடங்களாக கொடிய நோயினால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு மனிதருடன் வாழும் அம்மாவே, மனைவியோ படும் கஷ்டங்கள் வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாத கொடுமைகள். ஆனால் இவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், அந்த மனிதர் வேண்டுமென்றே திமிர் எடுத்து கொழுப்பெடுத்து குடிக்கவில்லை.

• ஒரு மனிதன் குடி பழக்கத்தினால் உடல் நலத்தை இழந்து, மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு, வேலையை இழந்து, மனைவியைப் பிரிந்து, மானம் மரியாதை அந்தஸ்து கௌரவம் என எல்லாவற்றையும் இழந்து இன்று இருக்கிறான் என்றால் தெளிவான மனநிலை உடைய யாராவது வேண்டுமென்றே இப்படி செய்வார்களா? என்று ஒரு நிமிடம் யோசித்துப் பார்க்கவேண்டும்.

குடும்பத்தினர் இவர்களுடன் பேசி சிகிச்சைக்கு அழைத்து வர நினைக்கும் போது, அவர்கள் பேசுவது வேண்டுமென்றே குடிப்பதை போலத்தான் தோன்றும்.

ஆகையினால் அவரை குடி அடிமை நோய்க்கு சிகிச்சை அளிக்க அழைத்து வர வேண்டுமானால் முதலில் அந்த மனிதருக்கு மரியாதை கொடுக்க வேண்டும். பல ஆண்டுகளாக கடும் துயரங்களை கொடுத்து வந்த ஒரு மனிதருக்கு எப்படி மரியாதை கொடுக்க முடியும்? என்று நீங்கள் எண்ணுவது நியாயமானதுதான்.

ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் நீங்கள் நினைவுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டியது அந்த மனிதர் ஒரு குற்றவாளி அல்ல நோயாளி அவருக்கு தேவை அறிவுரைகளோ, ஆறுதல்களோ கிடையாது. அறிவியல்பூர்வமான சிகிச்சை தேவை.
குடும்பத்தினரின் அன்பும் மரியாதையும் மட்டுமே அவரை சிகிச்சைக்கு ஒத்துழைக்க வைக்கும்.

ஒரு சிலரை அன்பு மரியாதை கொடுத்து ஒத்துழைக்க வைக்க முடியாத அளவுக்கு மூளை பாதிக்கப்பட்டு இருக்கையில், அவரின் நலன்கருதி கட்டாயப்படுத்தி தான் சிகிச்சை கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்.

Dr P.ஆனந்தன். மனநல மருத்துவர்
அலைபேசி🤳: 93810 22113
மின்னஞ்சல்: mindcarechennai@gmail.com
www.mindcarechennai.com
Facebook page: PENI CLINIC
YouTube: Anandhan panneerselvam

Close More...

ECT – Electroconvulsive Therapy.

Highly reliable and time tested treatment option இது 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை “ஷாக் ட்ரீட்மெண்ட்” என புழக்கத்தில் இருந்தது. அன்றைய காலகட்டத்தில் பயன்படுத்த பட்ட கருவிகள் வேறு.அன்று ஃபோன் செய்ய STD பூத்களில் மணிக்கணக்கில் காத்திருப்போம் அல்லவா?. ஆனால் இன்று ஸ்மார்ட் ஃபோன் மூலம் அமெரிக்காவில் இருக்கும் உறவினருடன் சில விநாடிகளில் பேசி விடுகிறோமே!. அதே போல இன்று பயன் படுத்த படும் ECT கருவிகளில் Brief pulse, Ultra brief pulse […]

அதே போல இன்று பயன் படுத்த படும் ECT கருவிகளில் Brief pulse, Ultra brief pulse மற்றும் unilateral frontal என்றெல்லாம் வந்து விட்டது. ஆகையினால், அந்த நபரின் வயது உட்பட பல காரணிகளை கருத்தில் கொண்டு மென்மையாக கையாளப்படுகிறது.

பழங்கால சினிமாக்களில் வருவதை போல ஆக்ரோஷமாக, வலிப்பு வருவதெல்லாம் இன்று வராது. காரணம் பெரும்பாலும் மயக்க மருந்து நிபுணர் இந்த சிகிச்சையில் முக்கியமான பங்கு வகிக்கிறார். ஆகையினால், தசைகள் உட்பட மொத்த உடலுமே இலகுவாக ஆகிவிடுவதால், வலியோ வேறு பக்க விளைவுகளோ வராது.

ஆனால், சிலருக்கு ஞாபகமறதி இருக்கலாம். பயப்பட தேவையில்லை. நான்கு மணி நேரத்தில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சரியாகிவிடும்.

நாம் முக்கியமாக புரிந்து கொள்ள வேண்டியது, இது ஷாக் ட்ரீட்மெண்ட் கிடையாது. மிதமான(சில நொடிகள் முதல் சில நிமிடங்கள்) எலக்ரிக்கல் சக்தி மூலமாக மூளை தூண்டப்படுகிறது.

ஆகையினால், மாத கணக்கில் சிலருக்கு வருடக்கணக்கில் மாத்திரைகள் கொடுத்தும் போதுமான பலன் கிடைக்காத பட்சத்தில் இந்த சிகிச்சையில் வியக்கத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்படும்.

“இத்தனை வருடங்களை வீணாக்கி விட்டோமே” என வருத்தபடுபவர்களை அன்றாடம் பார்க்கிறேன்.

“இந்த சிகிச்சை வியாதி அதிகமானவர்களுக்கு தான் கொடுப்பார்கள்” என்பது தவறான நம்பிக்கை.

அதே போல “கவுன்ஸ்லிங், மாத்திரைகள் வேலை செய்யாத பட்சத்தில் கடைசி நிலையில் தான் கொடுப்பார்கள்” என்பதும் தவறான நம்பிக்கை.

இந்த சிகிச்சை கொடுப்பதால் மூளை செல்கள் பாதிப்படையாது. மாறாக புதிதாக மூளை செல்களை உருவாக்கி மூளையின் செயல் திறனை அதிகபடுத்தும்.

இந்த வயதில் தாங்குமா? போன்ற பயங்கள் தேவையில்லை. உலகம் முழுவதும் இந்த சிகிச்சை எழுபது வயதை கடந்தவர்களுக்கு தான் அதிகம் கொடுக்கப்படுகிறது. மேலும், 18 முதல் 25 வயது வரையிலான காலகட்டத்திலும் அதிகம் தேவைப்படுகிறது.

மூளை ஊக்க சிகிச்சை( ECT )
• ECT is a brain stimulation treatment. Not a brain-damaging treatment.

• “Shock treatment”-terminology is misguiding the common man.

• In ECT, we are giving few milliseconds to 2 to 3 minutes of mild electrical stimulation.

• In ECT, new brain cells are generating and regain the potential of the mind.

• No significant long term side effects. Mild and temporary memory disturbance may occur. But it is reversible within a few hours.

• It is not for the advanced stage of illnesses. Recent researches recommend ECT as the first line of treatment for selected cases.

• We can give after 18 years of age to a hundred years of age person.

• Many of the bedridden older adults without any significant illnesses are responding to ECT dramatically.

– Dr Anandhan panneerselvam
January 2005

Close More...

Dr P Anandhan

What is the mind? Where is it located?

Dr P. Anandhan

Contact Us

Online consultation available

91-9381022113, 91-7299964192, 91-9380796970

Email : mindcarechennai@gmail.com

Available on

Mental Health Is Not the Absence of Mental Illness

A Tale of Two Patients

The Problem with “No Diagnosis = Healthy”

The Evidence: Two Dimensions, Not One

The foundational finding (Keyes, 2005)

The clinical framework: a 2×2 matrix

Why This Matters Beyond Psychiatry

For the cardiologist

For the endocrinologist

For the oncologist

For the general practitioner

The Diabetes Analogy: Understanding the Two Dimensions

Can Patients with Severe Mental Illness Flourish?

Languishing Predicts Future Illness: The 10-Year Evidence

Measuring Well-being in Clinical Practice

Practical Implications for All Physicians

The Indian Context

Conclusion

Key References

“Minor to Whom?” – The Invisible Agony of Neurotic Disorders

The Science Behind Our Mind and Its Disorders

1. Electrical Disturbances: Seizures

2. Chemical Disturbances: Neurotransmitters

3. Clinical Example: The Role of Dopamine

The Scientific Perspective of the Mind

The Hidden Suffering: Why We Say “I Am Not Mad!”

Minor vs Major disorders

Alcohol, Spirituality to Extremism: The Dangerous Escape from Mental Agony!

1. Alcoholism & Substance Use

2. Extreme Spirituality

3. Radicalism & Extremism

4. Mythology over Reality

5. Doctor-Shopping

The Bottom Line

Stigma

மது அடிமை நோய்

ECT – Electroconvulsive Therapy.

What is the mind?
Where is it located?